ΚΑΓΚΕΛΑ ΣΙΔΗΡΟΥ

Ο καθαρός μεταλλικός σίδηρος είναι μαλακός. Μαλακότερος και από το αλουμίνιο. Ο σίδηρος σκληραίνει όταν κατεργαστεί απορροφώντας διάφορες προσμίξεις κυρίως άνθρακα σε ποσοστό 0,2% έως 2%, τότε σκληραίνει και γίνεται μέχρι και 1000 φορές σκληρότερος από τον καθαρό σίδηρο. Ο κατεργασμένος σίδηρος δημιουργεί τα διάφορα κράματα χάλυβα. Επομένως, κυριολεκτικά μιλώντας, υπάρχουν χαλύβδινα κάγκελα και όχι σιδερένια.
Ο χάλυβας, όπως και ο σίδηρος, οξειδώνεται στον ατμοσφαιρικό αέρα δίνοντας διάφορα οξείδια του σιδήρου τα οποία καταλαμβάνουν πολύ μεγαλύτερο όγκο από το αρχικό κομμάτι χάλυβα ή στοιχειακού σίδηρου από το οποίο προήλθαν. Έτσι με την αύξηση του όγκου των οξειδωμένων μετάλλων το αρχικό κομμάτι «σκάει» και εκθέτει νέες επιφάνειες μεταλλικού σιδήρου, η σκουριά αυξάνει διαρκώς τον όγκο της έως ότου μετατραπεί όλη η μάζα του μεταλλικού σιδήρου σε σκουριά και κονιορτοποιηθεί.

Οι εγκλωβισμένες σιδηρές βάσεις των κάγκελων στο μπετό των μπαλκονιών, όταν αρχίζουν να σκουριάζουν, και επομένως να διευρύνουν τον όγκο τους, σπάνε το μπετό. Στα νεοκλασικά κτίρια με τα μονολιθικά μαρμάρινα μπαλκόνια παρατηρούμε με έκπληξη και λύπη τα περίτεχνα μάρμαρα σπασμένα όπου υποδέχονταν τους ορθοστάτες των, υπέροχων κατά τα άλλα, νεοκλασικών χαλύβδινων ή χυτοσιδήρων κάγκελων.

Στις τέχνες του 20 αιώνα, όταν ο χάλυβας και οι ιδιότητες του δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστές, άξιοι, αρχαιολόγοι και αναστηλωτές, τον χρησιμοποιούν στην αναστήλωση των πεσμένων μελλών των αρχαίων κτισμάτων της ακρόπολης. Τα αποτελέσματα έγιναν αισθητά πολύ γρήγορα. Οι σιδηροδοκού και οι χαλύβδινοι σύνδεσμοι άρχισαν να σκουριάζουν, να αυξάνουν τον όγκο τους, και να δημιουργούν εκτεταμένες ρηγματώσεις στα μάρμαρα.

Τώρα μπορούμε να πούμε ότι οι χειρότεροι εχθροί των μνημείων της Ακρόπολης τον εικοστό αιώνα ήταν η ρύπανση και ο σίδηρος.

Τα inox κάγκελα μπαλκονιών είναι η πολυπληθέστερη οικογένεια κάγκελων της Megan.
Τα ανοξείδωτα κάγκελα μπαλκονιού μπορεί να έχουν ορθοστάτες σωλήνες η λάμες, να στηρίζονται επί η εκτός στηθαίου, να έχουν κάμπο (γέμισμα) τραβέρσες, λαμαρίνα, ακρυλικό η κρύσταλλο, να έχουν κουπαστή inox ή ξύλινη ή ακρυλική και τέλος να είναι κάγκελα κρυστάλλινα χωρίς ορθοστάτη και τα κρύσταλλα να αγκυρώνονται επί η εκτός των στηθαίων.